De eerste Oeganda rondreis

Rond een uur of 16:00 in de middag werden Carolien(de reisleidster die mijn in ging werken) en ik opgehaald door Ziwa een van de 2 chauffeurs waarmee we de reis zouden gaan maken. Ziwa is een van de mannen die er al een tijdje zit en die zich het vak chauffeur al wel eigen heeft gemaakt. En niet alleen dit vak, hij heeft zoals hij vertelde ergens varierend tussen de 5 en de 9 vrouwen en ergens tegen de 30 kinderen. Kortom een drukke man, dit is trouwens een veel voorkomend iets, veel kinderen. De meeste gezinnen hebben wel ergens rond de 8, 9 of 10 kinderen. Geen wonder dat 50% van de 30 miljoen inwoners onder de 15 is!We gingen met Ziwa onderweg naar Entebbe vliegveld om daar de klanten op te halen. Bij aankomst hebben we hun bagage in het busje geladen en zijn naar het hotel voor de eerste nacht gegaan.
Nadat iedereen zijn kamer had gekregen zijn we naar de bar gegaan om daar de briefing te doen. Hier vertelde Carolien alle in en outs over Oeganda in een korte uitleg zodat iedereen een voorbereid was op wat er komen ging. Dingen als wat voor stroomnet er is, dat  stroom regelmatig uit kan vallen, dat stroom niet overal is, dat het water uit de kraan beter niet gedronken kan worden enz.

De volgende ochtend zijn we naar Entebbe Botanical Gardens gereden om daar een rondleiding te krijgen door een tuin met allerlei vegetatie van grote bomen tot giftige planten en helende planten en bomen. Ook liepen er aapjes, bavianen, grote spinnen, zeearenden en nog meer wild. En na aan een liaan geslingerd te hebben als een echte tarzan zijn we net voor een enorme bui weer het busje ingestapt. Het water stroomde over de weg in enkele minuten, welkom in Oeganda! Na dit heerlijk verfrissende buitje zijn we wat kleine dingetjes gaan kopen in een supermarktje, als koekjes en water.

De weg ging vervolgens verder richting Kamapala waar wij een boot hebben gepakt naar een schiereiland, waar wij in Lagoonresort verbleven. Een zeer mooi resort dat gelegen is aan Lake Victoria, hier konden de mese een beetje aclimatiseren en relaxen. Na wat vissen in de middag en een goede maaltijd in de avond, was het de volgende ochtend tijd voor een rondwandeling in de natuur en langs wat dorpjes. Bij de dorpjes waren mensen bezig met stenen bakken in eigen gemaakte ovens, koffiebonen aan het drogen, vanille uit de vanilleplant te halen en nog meer. De mensen waren allemaal trots om wat dingen te laten zien en de gids liet ons van alles weten over planten en bomen die we tegen kwamen. zoals bepaalde vruchten die gegeten kunnen worden en sommige konden huidziekte en andere kwalen genezen.
Tegen het eind van de wandeling kwamen we langs een kerk waar gezongen werd en mensen werden nieuwsgierig en wilde daar even gaan kijken. We werden gelijk binnen uitgenodigd ondanks dat het al helemaal vol zat. De kerk had muren van beton en was 8 meter lang 4 meter breed en 2 meter hoog met een rieten dak, binnen stonden alleen een paar bankjes en voor de rest niets. Het was er aardig vol en met de van geitenhuid gemaakt drums die ze hadden konden ze goed en hard muziek maken. Erg leuk om een keer te zien.

De dag erop ging de reis verder richting Ziwa Rhino Sanctuary, dit is een plek waar een Zuid-Afrikaanse man een enorme stuk land heeft gekocht waar bezig is met een broedprogramma voor neushoorns, deze worden door de mensen daar in leven gehouden en als het er genoeg zijn worden ze weer in het wild uitgezet.
Voor de jaren ‘70 (De periode van Idi Amin) waren er veel neushoorns in vrijwel alle nationale parken maar, sinds bij het land regeerde werden ze te pas en te onpas af schoten omdat ze enorm veel geld waard zijn. Ze hadden er ongeveer 300 voordat ze allemaal tot de laatste toe werden stroopt voor hun hoorns.

Bij dit project hebben we een wandeling gemaakt naar de Rhinos, T*ring wat een grote beesten zeg, echt kolosaal. Na met deze jongens oog is oog te hebben gestaan zijn we verder gereden naar Murchison Falls waar we de nacht door gingen brengen.
We moesten bij aankomst bij de nijl de rivier oversteken met een ferry. Deze ferry is gedoneerd door de Europese Unie en werkt niet altijd(of altijd niet….) en je raadt het al op dit moment werkte hij niet maar we moesten naar de overkant aangezien de lodge daar was. Er werd ons gezegd over een half uur werkt de ferry weer, na een half was het nog een kwartiertje en na een kwartier was het nog een hals uurtje. Na 8 keer te horen hebben gekregen dat de ferry bijn weer werkte besloten ze ons toch maar te vertellen dat hij het helemaal niet meer ging doen. Gelukkig was er een kleine boot beschikbaar om ons naar de overkant te brengen en konden we door de lodge met een paar mooie jeeps toch naar de accommodatie worden gebracht. Carolien en ik wilde graag een hapje eten bij deze Para lodge, samen met onze klanten. De prijs voor een chauffeur om hier te eten is 10.000 shilling (ongeveer 4 euro), dus dit is het zelfde voor de reisleider…. . Helaas voor ons als reisleiders was de prijs 50.000! en dan mochten we van het buffet alleen van het hoofdgerecht eten! (Dit is in Oeganda veel geld en als reisleider krijg je enigszins naar Oegandese maatstaven betaald dus is het ook veel geld). Nu vroegen wij aan de manager waarom het voor ons 50 en voor de chauffeurs 10 was en het antwoord kwam er niet echt uit. Na nog een 5 minuten discusseren kwamen we indirect wel aan het antwoord. Carolien vroeg heel simpel: “Is it because we are white?” De blik van de manager trok wat bleek weg ( en dat is best knap voor een Oegandees) en ineens was het toch mogelijk om een uitzondering te maken voor ons voor de avond. Kortom wij hebben ons lesje in racisme gehad en dat voelde niet prettig kan ik je zeggen.
De uiteidenlijke conclusie was dat wij blank zijn en boompjes hebben waar geld aan groeit, dus wij moeten het allemaal kunnen betalen.

De nacht hadden wij doorgebracht in Serena lodge dit zat naast para lodge en is gemaakt voor chauffeurs en reisleiders. We hadden onze spullen gepakt en liepen naar Para Lodge om onze mensen weer op te halen. Onderweg zagen we wat afdrukken in het zand en die bleken van leeuwen te zijn, van een volwassen leeuw met zijn kleine. Ondanks dat het maar een kleine 10 minuten lopen was was het best even zweten en toch vooral goed naar alle bosjes kijken of er niets bewoog. Gelukkig verdwenen de voetafdrukken in dichte bosjes dus konden we als we aangevallen werden het in ieder geval niet aan zien komen. Ik vertelde Carolien dat zij zich niet druk hoefde te maken, als er iets aan zou komen zou ik haar wel laten struikelen en snel wegrennen om hulp te halen :P.

In de ochtend zijn we met een boot naar de Delta van de Nijl gegaan. Dit is een deel van de Nijl wat uitstroomt in Lake Albert, hier zijn wat moerassen die om de Nijl heen liggen. Hier lagen krokodillen aan de kant van een meter of 5 lang!! Mooie beesten om te zien en verderop hebben we een Schoenbekooievaar gezien een erg zeldzame vogel. Die vogel wordt gemiddeld 25 jaar oud en legt om de 5 jaar 2 eieren, dus je kan je voorstellen dat hij niet veel gezien wordt. En dan zijn er nog de vissers die het niet op deze vogel hebben, deze geloven dat de ooievaar ongeluk brengt als ze deze zien. Na het zien van de ooievaar zouden niks meer vangen en in plaats van hem dan weg te jagen gooien ze met stenen of zelfs met speren om hem te doden. Erg jammer van zo’n mooie vogel.
Op de weg terug zagen we een aantal olifanten het water oversteken, hier gingen we met de boot vlak langs en hebben er mooie foto’s van kunnen maken maar, wat we nog het meeste hebben gezien zijn Nijlpaarden hier zijn er echt honderden zo niet duizenden van. Het ligt er helemaal vol mee aan de waterkant. Voor de rest hebben we nog buffels, ijsvogels in alle soorten en maten, bavianen in de bomen, reuzereigers en meer gezien. Kortom een onvergetelijke boottocht.

De rest volgt snel