Aankomst Oeganda

Hallo luitjes,

hier dan gelijk een berichtje van mijn kant.

Na weer een memorabel feestje aan de zuilenstraat op vrijdagavond (met een dikke 100 liter bier die op is gegaan!), was het voor mij tijd om op zondagochtend rond 06.00 met mijn ouders en zus in de auto te stappen richting het vliegveld. Na afscheid genomen te hebben ging het dan toch beginnen, mijn avontuur in Afrika. De vlucht ging redelijk, aangezien we een uur moesten wachten tot er wat Amerikanen het vliegtuig in stapte omdat deze niet via Engeland konden komen, i.v.m. de aswolk. Ook ging ik er vanuit dat ik wel redelijk zou zitten maar, helaas de vrouw voor mij zette na het opstijgen haar stoel naar achter en heeft deze de hele reis niet meer naar voren gedaan. Ik kon een knie nog wel opzij doen maar, gelukkig zoals ons vader zou zeggen: “Je hebt er toch 2″.
Eenmaal aangekomen op Entebbe airport was het al donker en toen ik al hinkelend het vliegtuig verliet ;), kwam ik door de slurf en zag gelijk bij de eerste lamp een stuk of 300 honderd beestjes vliegen. Na er een met mijn oog gevangen te hebben en er een te hebben doorgeslikt ben ik verder gegaan richting de plek waar ik mijn visum kon krijgen. Er waren 3 rijen en, net als bij de supermarkt, heb ik de gave om altijd bij verkeerde te gaan staan. Dus ik was er als een van de laatste door.
Na mijn backpack op mijn rug te hebben vast gemaakt ging ik onderweg naar buiten, hier stonden een stuk of 50 mensen met bordjes en een daarvan had het logo van Matoke tours er op met de naam Bram. Een vriendelijke Oegandees genaamd Bob verwelkomde mij en nam mij mee naar de jeep waarmee we naar Kamapala (de hoofdstad) gingen rijden.
Onderweg hebben we een beetje gepraat over wat hij daar deed en over wat ik ging doen. Omdat het donker was heb ik niet veel de omgeving mee gekregen maar, wat ik kon zien was wel leuk om te zien. Mensen horen links te rijden (aangezien Oeganda een voormalige Britse kolonie is) maar, dat is een breed begrip, zowel letterlijk als figuurlijk. Mensen halen elkaar in aan alle kanten, brommers rijden over de “vluchtstrook” in de tegengestelde richting en toeteren boos als ze weer eens van de weg worden gereden. Er rijden ook busjes langs deze weg die als taxi/bus fungeren, deze stoppen als je zwaait en als je eruit wil roep je en stoppen ze om je eruit te laten. Heerlijk die chaos in het verkeer, ik zag zelfs een man die stopte abrupt aan de kant van de weg, stapte uit, en begon te pissen met gevaar voor eigen leven. Kortom een goede indruk van het verkeer in en rond Kampala.

Bij aankomst in Kampala werd ik bij een bar afgezet waar 2 mensen zaten die ook bij het bedrijf werken en die vingen mij op. Ik heb mijn backpack in hun auto overgeladen en de chauffeur hartelijk bedankt voor de rit.  Toen was het tijd voor een biertje, we zijn Capitolpub in gegaan een van de bekendste bars in Kampala in gegaan. Daar mocht ik gelijk het bier van Oeganda testen en ik moest er uiteraard een paar biertjes over doen voordat ik de smaak kon beoordelen.
Mijn pa had me nog gewaarschuwd voor de vrouwen in Oeganda en ik had zoiets van, “Dat weet ik allemaal wel en het zal wel meevallen”. Ik zal niet overdrijven, ik ben door 8 vrouwen verteld dat ze mij erg knap vonden en wilden allemaal wel wat met mij drinken! Mannen als je het gevoel hebt dat je in Nederland niet wordt gewaardeerd door de vrouwen, 1 avond in Kampala en je ego skyrockets! Toen een van de laatste vrouwen naar mij toe kwam en ik ook deze vriendelijk vertelde dat ik net wat mensen had ontmoet en met hun wat wilde drinken werd ze gelijk boos en zei ze: “I don’t like you!”. Nadat ik haar zei dat het gevoel wederzijds was en draaide ze zich om liep met een lang geizcht weg. Carolien en haar vriend Benjamin (met wie ik wat aan het drinken was ) kwamen niet meer bij.
Kortom een leuke eerste avond en na een beetje aangeschoten de bar te hebben verlaten ben ik lekker gaan slapen.

Vandaag heb ik het kantoor van Matoke Tours te zien gekregen en ben ik wat reizen die door hun georganiseerd worden gaan bekijken en heb ik de mensen die hier werken ontmoet. Ik moet zeggen hoe meer ik erover lees hoe meer zin ik in krijg. De mensen hier zijn allemaal erg vriendelijk en hartelijk.

Rond een uurtje of 13.00 was het tijd voor de lunch en aangezien ik sinds de vlucht alleen een paar biertjes op had, kon ik wel een lunch gebruiken. Yes! De lunch had ook Matoke, dit hét gerecht is van Oeganda en ik wilde dit graag proberen. Matoke is een gerecht gemaakt van hartige bananen die gestoofd worden in bananenbladeren. Dit is een bijgerecht, voor de rest was het sweet patatoes, irish patatoes, rijst, bonen, een gerecht wat gemaakt is van noten en tot een soort pap is gemalen (een klein beetje als satesaus) en wat wat beef in een sausje. Allemaal erg lekker en als drinken kregen we een vers geperste passion fruit juice.Kortom wat eten betreft komt het wel goed hier!

Enfin genoeg getpypt tot nu toe ik hou jullie allemaal op de hoogte van mijn ondernemingen hier, vrijdag vertrek ik op mijn inwerkreis van 23 dagen door Oeganda. Daar zullen jullie nog van alles over te horen krijgen.

Weira bulungi!


About this entry