Laatste dagen Costa Rica en Nicaragua

Ik ben na een redelijk lastig ritje, met verschillenden bussen, omwegen en een hoop zoeken dan toch bij playa Samara aangekomen.  Kim had een adres gekregen van een van onze docenten van een hostel dat Brian’s place heette en dit zou een relaxt plekje zijn met een surfschool in de buurt en een hele vriendelijke eigenaar. Niemand in het hele dorp had van het hostel gehoord, tot ik na een uurtje rondwandelen bij een bar aankwam waar iemand er wel van had gehoord. De jongen van de bar liep met me mee naar een taxi en reed mee naar casa Brian’s zoals het daar genoemd werd.

Het bleek een villa te zijn en bij binnenkomst kwam er een vrouwtje naar het hek om mij te verwelkomen. Ze begon druk in het spaans te praten en vertelde van alles en nog wat, ik kon wonderbaarlijk genoeg het meeste nog verstaan van wat ze zei. Het kwam er op neer dat een kamer redelijk prijzig was en dat de eigenaar(Brian) voor een maand op vakantie was in Canada waar hij vandaan komt. Deze vrouw (Sandra) was de vriendin van de eigenaar en draaide de zaak toen hij weg was.  Hij was bijna aan het eind van die maand en zou binnen een paar dagen terug komen.
Ik had mijn kamer gekregen en mijn spulletjes weg gelegd en ben naar de surfschool gegaan. Ik kon de volgende dag beginnen aan mijn eerste les surfen en ook gebruik maken van een sportschooltje dat er ook bij zat.
Die avond heb ik Bambi ontmoet, dit is een goede vriend van Brian en die was kind aan huis daar. Na de kennismaking, ook allemaal in het spaans, zijn we een potje gaan kaarten. Ik had een biertje gehaald en omdat het erg gezellig was en we een hoop hadden gelachen was ik totaal vergeten dat ik met die Canadezen had afgesproken om samen wat te gaan drinken. Dus een beetje laat kwam ik aan bij de bar waar we hadden afgesproken en zijn we gezellig gaan stappen.

De volgende dag, nog een beetje gaar, was ik om 08.00 bij de surfschool voor mijn eerste surfles. Na een kennismaking met mijn instructeur zijn we met een plank het water in gegaan en begon de les. Het ging niet echt heel soepel maar ik kwam toch 2 keer op mijn board. Na de les ben ik heerlijk gaan fitnessen, iets wat ik al 2 maanden had gemist. Ik was goed kapot die avond en heb het dan ook rustig aan gedaan. Ik was gezellig met Bambi en Sandra, onder het genot van een pilsje een potje gaan kaarten en optijd naar bed gegaan.
De volgende dag stond ik weer fris op en ben gaan surfen, ik was een uur bezig en het lukte voo geen meter. Ik ging het water uit om even te relaxen en het later weer te proberen. De eigenaar van surfschool genaamd Jimmy, een erg relaxte gast die sportte alsof zijn leven ervanaf hing, kwam naar me toe en vroeg hoe het ging. Ik zei dat het niet helemaal lekker ging en dat ik even ging relaxen. Hij begreep het wel en gaf me een paar tips waardoor het wat beter zou kunnen gaan. Vervolgens ging ik weer verder en stond op bij vrijwel elke golf die ik pakte, echt super!! De dag daarna ben ik ook nog gaan surfen en ging het ook goed, ik had er gelijk veel lol in.

De rest van de dagen in Samara heb ik echt een super tijd gehad, lekker stappen relaxen op het strand en veel met locals geouwehoerd. Ik ben er in totaal een week geweest en kende na verloop van tijd het halve dorp, van eigenaars van restaurants tot vissers waar we onze verse vis van strand haalde voor een barbeque.
De laatste 2 dagen was brian er ook en dit bleek een ontzettend vriendelijk man te zijn.

Met pijn in mijn hart moest ik er weer vandoor omdat ik toch al niet veel tijd had om te reizen en ik moest naar Nicaragua. Ik had in de avond de bus gepakt naar de grens en ben de volgende dag de grens overgestoken.

De grensovergang vanuit Costa Rica was prima, maar toen ik de grens over was gelopen naar Nicaragua was het allemaal erg chaotisch. Ik moest een papiertje halen waarop ik aan moest geven dat ik geen varkensgriep had, door wat hokjes aan te vinken. Die kon ik niet vinden en uiteindelijk had ik hem gevonden en ging ik in de rij staan om mijn entrystamp te krijgen om Nica. in te mogen. Toen ik na een half uur eindelijk aan de beurt was kreeg ik te horen dat ik nog een stempel op dat blaadje moest laten zetten bij het zelfde bureautje als waar ik mijn blaadje had gehaald….. . Enfin ik had het gedaan en mocht gelukkig weer vooraan in de rij komen, toen bleek dat ik moest betalen. Hier had ik al wel rekening mee gehouden en had daarom al mijn Colones(munteenheid van Costa Rica), ingewisseld in Cordobas(munteenheid van Nicaragua), toen de man mij vrolijk verteld dat het alleen mogelijk was om in Dollars te betalen, gepast!! Kortom het duurde een uur of 2 eer dat ik de grens over was.

Na de hustle was ik in Nicaragua aangekomen en klaar om naar Isla de Ometepe af te reizen. Dit is een eiland in het meer van Nicaragua dat onstaan is door 2 vulkanen die uit het meer reizen. En na een bus en taxi was het tijd om de boot op te stappen naar het eiland. Het was mooi weer en ik kon de vulkanen mooi zien en heb er ook mooie foto’s van.
Onderweg op de boot raakte ik aan de praat met een engelsman die mij vertelde dat hij een vriendin had die ook in Samara zat. Ik vroeg hem hoe zei heette, aangezien het dorpje zo klein was was het goed mogelijk dat ik haar kenden. Toen vertelde hij mij dat het een Canadees meisje was, waarop ik gelijk vroeg of haar naam Cathrin was. En jahoor, het was meisje waarmee ik een tijdje gereisd wat een toeval!!

Eenmaal op het eiland zijn we samen naar een hostel op zoek gegaan. We hadden een hostel gevonden dat erg mooi was met een uitzicht over een van de vulkanen en was gelegen aan de voet van de andere. We hadden een eigen kamer voor $8,- p.p., oftwel prima. Ik wilde eventueel een van de vulkanen gaan beklimmen maar dat was een hele moeilijke en zware wandeling en kostte redelijk wat geld. Toen kwam ik erachter dat ze geen pinzutomaat hadden op het eiland en dat er alleen een bank was waar je met visa kon pinnen. Dit laatste kost een hoop knaken en doe ik het liefts alleen in noodgevallen.
Het kwam er dus opneer dat ik van het eiland af moest na de volgende dag. Ik had nog precies genoeg geld om van het eiland af te komen, de taxi van de ferry naar de stad kon ik niet betalen voor dat ik geld had gehaald.

Na geld gehaald te hebben was het niet meer mogelijk om met de bus naar Granada te gaan( mijn volgende bestemming) en de taxi chauffeur deed mij een goed bod om met de taxi te gaan(80km voor 16 euro) , dus heb ik dat gedaan en ben ik die avond in Granada aangekomen. Daar heb ik Marko, Miguel, Kelly en Celine uit mijn klas ook weer ontmoet.

De volgende dag gingen we een vulkaan beklimmen.