Panama

Na 3 weken met een carevaan van 40 studenten rond getrokken te hebben was het dan zover. We werden eindelijk vrij gelaten om zelf rond te reizen we vertrokken vanuit ons laatste resort in Varadero en gingen met de mensen die nog verder gingen reizen voor een laatste nacht naar Havana. Daar aangekomen checkte we in bij hotel Parkview, een relaxed hotel wat een beetje te upperclass was voor studenten. De airco was stuk en daarom kregen we de mogelijkheid om gratis te eten die avond, dit deden we dan ook met zijn allen. Na een gezellig laatste avondje eten moesten we de volgende dag uitchecken, maar onze vlucht vertrok nog een dag later vroeg in de ochtend. Aangezien hotels vrijwel niet te betalen zijn hadden we besloten om de nacht door te halen en niet te slapen en dan maar op het vliegveld te wachten/ slapen.

We besloten de dag door te brengen op het strand waar we met de bus naartoe konden dit was heel gezellig. En tegen zonsondergang besloten terug te gaan naar de stad. Een paar Cubanen die met ons praatte en die ons al rum aan hadden geboden gingen er ook vandoor. De mensen met ik was waren naar de zee gelopen en ik bleef bij de tassen staan. Een van de Cubaanse meisjes vroeg iets aan me toen ze weg liep en ik kon het niet verstaan dus ik kwam wat dichterbij. Ze zei het nog een keer en het was een vage vraag. Toen schreeuwde een van de meisjes met wie ik was vanaf de zee dat er iemand met een tas vandoor ging. Dus we gingen er achter aan over een duin heen, achter de duin was een groot grasveld en daar zagen we niemand meer. Ik keek in de bosjes en zag wel iemand lopen maar die had geen tas. De vogel leek gevlogen maar, toen dacht ik misschien dat die gast de tas in de bosjes had gelegd om die later terug te pakken dus we keken daar, en ja hoor daar lag hij! Gelukkig hadden we de tas terug en konden we weer de bus terug de stad in pakken. Toen we in de bus zaten zagen we de kerel die de tas had geprobeerd te jatten ook in de bus stappen met wat vrienden en een fles rum. Dus we hebben op de weg terug niet echt lekker in de bus gezeten.

Goed we hadden de busrit overleefd, zijn wat gaan eten en nadat we onze backpacks (hadden we in het hotel gelaten voor die dag) hadden opgehaald, zijn we naar het vliegveld vertrokken.  Op het vliegveld bleek slapen voor mij erg lastig dus ik heb een boekie gelezen en muziek geluisterd. Na een paar uur konden we in de rij gaan staan om in te checken en gingen we op weg naar Panam-City.
De vlucht was iets aangepast, we zouden eerst van Havana naar Mexico-City en vandaar naar Panama vliegen, maar er waren zo weinig mensen die naar Mexico-City gingen dat ze die combineerde met de vlucht naar Cancun. Oftewel wij moesten nog een tussenstopje maken :(. Dit was op zijn zachts gezegd geen pretje, bij aankomst in Cancun bleek onze bagage flink toegetakeld te zijn, er waren flessen rum, sigaren, bij mij een geurtje en nog meer gejat uit sommige hun tassen. Niet relaxed, dan moesten we daarbij nog papierwerk invullen waar het grote boek van sinterklaas niks bij was. Hier kwamen we op het vliegveld van Cancun pas achter, dus dit hebben we daar op de grond en tegen de muur in staan, liggen vullen, vervolgens kregen we een of andere laser in onze nek geduwd ( Ik denk dat we in gestraald zijn). Enfin toen weer inchecken, dat bleek niet snel meer te hoeven want we hadden onze aansluiting al gemist.

Het had had wat voeten in aarde gehad maar we hadden het toch echt gered Panama!

Vanaf het vliegveld hadden we een taxi gepakt, wij zijn: Marko, Miguel, Kim en ik. We hadden met zijn vieren afgesproken om samen aan de reis te beginnen en we zien wel waar het schip strand.
Aangekomen in Casco Viejo, het oude deel van Panama-City zijn we gaan inchecken en een hapje gaan eten. Dit hebben we bij de Coca-Cola Bar gedaan een redelijk bekende bar in de buurt. Ik kreeg en groot bord met gebakken rijst met ei, kip, varkensvlees en wat groente,dat smaakte erg goed na zo´n lange lange dag. Nadat de eigenares van het hotel ons nog had verteld dat het beter was om s´nachts binnen te blijven aangezien het Muy Peligrosso (erg gevaarlijk) was, zijn we gaan slapen.

De volgende dag hebben we we de bus gepakt naar het Panama-kanaal, na wat dingen geregeld te hebben. De bussen  in Panama zijn erg vet, ze hebben allemaal een soort graffiti op hun bus en zijn gepimpt, schijnbaar kunnen mensen er een prijs me winnen als ze de mooiste bus hebben. Elke bus heeft ook zijn eigen beroemdheid, van Tupac en Osama Bin Laden tot Obama. In een van die gepimptebussen zijn we door gecrossed naar het Panamakanaal. De plek waarwe zijn gaan kijken heet Mira Flores, dit is een plek waar het Panamakanaal met de Grote oceaan word verbonden. Erg indrukwekkend allemaal en na een tijdje kijken ging er een explosief af ergens in de buurt. Dit was voor het uitbreiden van het kanaal waar ze mee bezig zijn en leverde een mooie foto op.

In de avond zijn we weer een hapje gaan eten en hebben we op de hotelkamer en flesje rum open getrokken.

De volgende dag zijn Marko en Miguel achter gebleven omdat zij capoeira gingen doen in Panama-City. Ik ben samen met Kim verder gegaan. We gingen de bus pakken naar David. Bij aankomst op het station zijn we naar het loket gelopen om een buskaartje te kopen, de vrouw vroeg of we naar David wilde en begon gelijk wild te bellen. We begrepen niet helemaal wat ze bedoelde maar we moesten om het loket heen lopen en haar volgen. We liepen tussen de bussen over het station, tussen nog meer bussen en kwamen bij de snelweg uit. De vrouw was nog steeds aan het bellen en aan het gebaren en tot onze grote verbazing kwam er een bus deels over de vluchtstrook en deels over de snelweg achteruit gereden. De bus stopte en de vrouw dirigeerde ons naar binnen. Mensen in de bus keken nergens van op, maar 2 meisje uit mijn klas die ook toevallig in die bus zaten wisten niet wat hun overkwam en moesten erg lachen toen bleek dat wij aan de kant van snelweg stonden.

Eenmaal in David gingen we naar het Purple guesthouse, een gezellig guesthouse met een vriendelijke eigenaresse en een leuke dorm. Hier kwamen we 2 nederlanders tegen die al een tijdje onderweg waren OP DE FIETS, AL 3 JAAR. Ze hadden al 36 landen bezocht en waren al zo goed als de wereld rond geweest en de reis ging nog verder in totaal zo´n 6 jaar en 50 landen un f#cking believeble. Na een jaloerse avond hebben we wat te eten gemaakt en zijn we gaan pitten.

De volgende dag zijn we met een bus naar wat hotsprings gegaan en hebben we daar lekker gechilled. Na een rustig dagje hebben we wat gekookt en plannen gemaakt om verder te gaan. And so we did.

De reis ging verder naar de eilanden groep Bocas Del Torro, gelegen in de Caïribische zee. De nacht ervoor was een beetje onrustig aangezien er een regenbui langs was getrokken, nu hebben we in Nederland ook wel eens een regenbui maar deze zijn toch net een tikkeltje harder. Het ging samen met wat klappen onweer die letterlijk om de hoek insloegen en windvlagen waarbij je hoopt dat het hostel blijft staan. En na een half uur van het natuur geweld sloeg dan ook het noodlot toe en sloeg de bliksem in op de stroomvoorziening ergens in de buurt…. weg fan. Lekker met zijn 4en op een kamer met een broeierige warmte van een tropische storm en klappen van een bassbox van 10000 watt in je oren. Als ik er zo bij na denk heb ik nog best goed geslapen.
Maar goed de bus ging op weg naar Bocas Del Torro, dit ging niet alleen met de bus want we moesten met een watertaxi naar het eiland zelf vanaf Almirante en onderweg hebben we al wat dolfijnen gezien.  Eenmaal aangekomen op het eiland zijn we wat gaan eten, na het eten was het tijd voor een pilsje dus zijn we wat kroegjes af gegaan. De 2 andere meisjes uit mijn klas waren ook die ochtend vertrokken alleen iets eerder, en in het laatste café waar we kwamen, je raad het nooit, zat een van de dames. Die zat met een paar andere wat te drinkenwe zijn erbij gaan zitten en onder het genot van nog een pilsje en een grote krab die ineens onder de tafels door liep, hebben we kennis gemaakt met wat nieuwe mensen. Het feest ging verder op een ander eiland wat zo`n 200 meter verder met de boot was, hier hadden we een watertaxi voor nodig. En voor $1,- p.p. konden we naar de overkant  (enorm veel voor Panama!), de man zal een van de rijkste van het eiland zijn waarschijnlijk.
Het feest had gratis drank voor vrouwen tot 00.00, dit kwam de dames erg goed uit natuurlijk. Toen kwam Kim naar me toe en zei: ¨Raad eens wie ik gevonden heb?¨. En jawel daar waren die 2 badgasten uit onze klas, de capoeira was niet door gegaan en ze waren alvast door gegaan naar de eilanden. De jongens hadden het goed bekeken ze waren in het hostel belandt waar alle feesten waren en het mooiste was nog dat ze een fles rum op hun kamer hadden en daarmee alleen cola aan de bar hoefde te halen. Oftewel ik kon toch nog aan mijn backpack budget komen. De toko was voor een deel over het water gebouwd en had een gat tegen het einde van het terras. Boven het gat was een duikplan en het was al gauw feest, met schoonspringers. Laat ik zo zeggen het was een goed feestje en rond een uur of 03.00 heb ik de boot weer terug gepakt. 

De volgende dag wilde ik lekker uitslapen, aangezien we de dagen van te voren rond een of 06.00 op waren gestaan en ik nog een nacht in te halen had, dus ik werd rond een uur of 11.00 wakker. Kim kwam de kamer in en had een aanbod gekregen om een rondtocht op een boot te doen, incl. snorkelen. Ik vond het wel prima, alleen we moesten wel gelijk vertrekken want om 11.00 vertrok de boot. Wij waren de laatste en dan was de boot vol en dat zou mooi uitkomen. Ik was nog niet helemaal helder na de nacht van te voren, but whatever, gaan met die banaan. Eenmaal aangekomen bij de boot zagen we dat er maar 2 mensen in de boot zaten en 3 keer raden wie! De 2 meisjes uit mijn klas. De dames hadden het zelfde verhaal gehad en hun was ook verteld dat hun de laatste 2 op de boot waren!
De reis kon beginnen, eerst gingen we naar Dolphin Bay waar( je raad het nooit) dolfijnen rond zwemmen. Na een paar mooie foto`s en wat rondjes varen achter de beesten aan, zijn we verder gegaan naar het snorkel stukje waar even eens de mogelijkheid was voor een lunch. Eten had ik niet bij me dus moest ik daar maar een lunch bestellen, en aangezien dit lang ging duren waren we alvast wat gaan snorkelen. We hebben wat parrotfish, moonfish en een kleine pijlstaartrog gezien. Erg leuk allemaal, alleen de jongen van de boot pakte al het koraal van de grond om het aan de meisjes te laten zien, dat is nou niet echt goed voor het behoud. Na de lunch zijn we verder gegaan naar Red Frog beach waar we lekker gechilled hebben. Waarschijnlijk zouden er ook redfrogs moeten zijn geweest maar, ik denk dat die een dagje vrij hadden gekregen. Al met al een leuk dagje en lekker om even op adem te komen. We zijn hierna nog 1 dag gebleven en toen was het tijd om naar Costa Rica te gaan!!