Townsville en Magnetic Island

De wekker ging om 4.45 en om 5.00 was de taxi er, die bracht me naar het vliegveld en zo was ik op weg naar Townsville. Bij aankomst had ik een bakkie koffie gehaald en net het busje naar de ferry gemist. Maar goed na een uurtje wachten waren we op weg naar de ferry, en onderweg vertelde deze man over vogels e.d. in Townsville. Bij aankomst bij de ferry heb ik een kaartje gekocht naar Magnetic island zo genoemd omdat, jawel, Capain Cook hier langs kwam met zijn bootje en zijn kompas raar ging doen. Hij dacht dat dit door het eiland kwam, hij dacht dat het magentisch was.
Bij aankomst was het eigenlijk redelijk chill alles ging er relaxed. Alle buschaffeurs waren erg rustig en de meeste waren mannen op leeftijd die het (naar mijn idee) het meer voor het sociale en tijdverdrijf deden. Bij aankomst heb ik ingechecked en ben ik ff gaan pitten, in de avond ben ik met een Ier wat gaan drinken. Hij had ook een paar andere ontmoet dus we hebben met zijn alle een beetje drinkspelletjes gespeeld, het was een gezellige avond.

De volgende dag heb ik daar een fiets gehuurd, en ik vroeg de gast die hem verhuurde waar het mooist/ leukste was om naartoe te gaan. Hij zei dat ik 2 opties had de ene was de berg naast ons hostel op of de andere kant terug naar de haven en iets verder. Maar de eerste optie zou wel een stuk moeilijker zijn, hij zei dat er mensen terug waren gekomen en zeiden dat het het zwaarste was wat ze ooit hadden gedaan. Maar goed ik wilde toch wat aan de conditie gaan doen dus wij gaan de berg wel even op. Ja dat ging niet geheel zo soepel als geplant, allereerst kwam er na een paar honderd meter een bus aan rijden waarvan ik me afvroeg wat hij op mijn weghelft deed, totdat ik me besefte dat ze in dit land links rijden(jaja dat had ik na bijna een maand, al snel door :D). Na 10min 14% te zijn geklommen ging mijn hart zo snel te keer dat ik dacht dat ik het niet ging redden om nog af te stappen. Maar goed het is me gelukt, toen dacht ik weet jewat we pakken het voetpad, dus ik met de fiets in de hand lopen. Dit ging lekker lekker lekker totdat ik een foto wilde maken en het begon te regenen. Enfin ik was helemaal stuk toen ik boven was, maar ik heb het gehaald en naar beneden ging op de een of andere manier veel makkelijker. Toen ik eenmaal beneden was ben ik nog een stuk verkeerd gereden, en na een extra uurtje heb ik het dan toch gevonden. Ik ben op het strand neer geploft en ben even af gaan koelen in de zee, na het chillen hier ben ik wat gaan eten. Na de lunch dacht ik moet toch ok weer terug komen dus laten we daar maar aan beginnen zodat ik voor het donker nog terug ben. Het begin ging een stuk soepeler maar na 5min viel ik er weer bijna af dus ben ik weer een stukje gaan lopen, maar daarna ben ik weer opgestapt en niet meer (tot de top) afgestapt. Toen ik de top had bereikt gutste het zweet van me kop maar goed ik had het gehaald dus nu alleen een beetje remmen voor 10min en ik was beneden.
Na dat ik beneden aankwam was ik naar het zwembad gegaan om daar even te chillen, en daarna ben met de Ier en een duits meisje op het strand Goon (goedkope witte wijn) gaan drinken. Het was een mooie heldere nacht en we hebben die avond een hele hoop vallende sterren gezien. En toen we na een tijdje weer voor ons uit keken zagen we ineens dat de overkant(Townsville) verlicht was, tenminste dat dachten we. Maar nadat we goed keken zagen we dat het bewoog, het bleek een enorm schip te zijn nou het had net zo goed een eiland kunnen zijn zo groot was het.

De volgende dag ben ik een wandeltocht gaan maken eerst liep ik de verkeerde kant uit, waardoor ik per ongeluk bij een ander mooi viewpoint uitkwam. Na dat ik hier was geweest liep ik weer naar beneden, en onderweg hoorde ik water stromen. Ik kon niet helemaal plaatsen waar het vandaan kwam maar goed ik dacht ik ga een kijkje nemen. Na een kort stukje lopen zag ik een klein stroompje, en een watervalltje waar het ater een beetje in bleef staan, het water was heel helder. Dus ik ben er maar ingsprongen het was inmiddels een graad of 35 en er stond geen zuchtje wind dus die afkoeling kon ik wel gebruiken. Het was redelijk koud maar net lekker genoeg, en na een tijdje badderen ben ik weer verder gegaan. Alsnog de goeie kant uit gelopen en na een stevige hike kwam ik bij het begin van het national park (bijna het hele eiland is national park). Hier stond dat ik 1 van de giftigste slangen en als ik goed keek wat koalberen tegen zou komen, nou ik heb gezocht maar ik kon geen van beide zien. De koala zou in de eucalyptusboom zitten, ja weet ik veel hoe die eruit ziet. Alle bomen zien er vrijwel het zelfde uit de kleuren zijn vrijwel het zelfde en de vorm van bladeren zit ook allemaal niet ver van elkaar, ik heb nog als een echte padvinder aan wat blaadjes geroken maar ik kon het er niet uit op maken. Maar het de wandeling heette The Fort, genoemd naar (je raad het al) het fort wat er bovenop heeft gestaan. Deze werd als uitkijk gebruikt tegen de Japanners die overzee kwamen, dit was namelijk een belangrijk punt voor de japanners, want Townsville had de grootste haven van Australie tijdens WO II en heel veel troepen en schepen waren hier gestationeerd. En vanuit Magneticisland had je een mooi verzicht over wat er binnen kwam en weg ging, hielden het zelfs zo goed in de gaten dat ze een onverwacht Amerikaans oorlogsschip per ongeluk beschoten hadden omdat ze hiermee geen radio contact kregen. En het kanon wat bovenop stond was niet te flauw, dus het viel me nog mee dat er geen gewonden waren gevallen. Maar goed ze hadden alles perfect uit de rotsen gehaald zodat je niet kon zien dat het een lookout was. Van hierboven kon je ook (als het er het seizoen voor was) walvissen zien. En ik heb hier ook mijn eerste (en enige) slang gezien, en hij was zeker 10 cm lang,
De dag erop heb ik een trip geboekt, die langs Airley beach Withsundays, Herverybay, en Fraserisland ging. Dat zegt je misschien nog niks maar dat komt wel met mijn volgende verhalen.